Hoe bereid je je voor op de Inca Trail-wandeling

Een meerdaagse trektocht door de Andes plannen vergt wat voorbereiding, en hoe je je voorbereidt op de Inca Trail-wandeling begint meestal met het onder ogen zien van de harde realiteit van bergtrapjes. De meeste mensen maken zich zorgen over de afstand. Tweeënveertig kilometer klinkt over vier dagen goed te doen als je in het weekend een rondje gaat joggen. Maar het probleem is dat het pad geen vlakke grond is. Het bestaat uit duizenden, nee tienduizenden ongelijke granieten traptreden die eeuwen geleden zijn aangelegd, die steil omhoog klimmen in de ijle berglucht en weer naar beneden dalen in vochtige nevelwouden.

Als je onvoorbereid aan de start staat, zul je op dag twee hijgend boven Dead Woman's Pass staan en je afvragen waarom je je goede geld hebt uitgegeven om jezelf te straffen. Een goede voorbereiding raakt drie verschillende gebieden: je beenkracht, je longcapaciteit en de kleine logistieke zaken zoals het zes maanden van tevoren boeken van vergunningen en het inlopen van je schoenen tot je voeten stoppen met protesteren. Als je dit goed doet, verandert wat anders een uitputtende sleur zou zijn in de beste wandeling van je leven.

Fysieke training: bouw benen voor oneindige trappen

Hardlopen op een vlakke loopband redt je hier niet. De Inca Trail vereist excentrische beenkracht, wat de spierspanning is die nodig is om je lichaamsgewicht keer op keer te laten zakken terwijl je steile stenen trappen afdaalt. Omhoog gaan doet pijn aan je longen, maar naar beneden gaan scheurt je bovenbenen aan flarden. Als je knieën gevoelig zijn voor pijn bij afdalingen, zal die pijn op dag drie verergeren wanneer je bijna 1.000 verticale meters afdaalt over gladde rotsen.

Ik begon twaalf weken van tevoren met trainen. Zoek een stadion, een hoog kantoorgebouw of een lokaal pad met een steile klim. Laad een rugzak met vijf kilo rijst of waterflessen en klim omhoog. Loop omhoog, neem de lift naar beneden als dat moet in de eerste twee weken, en begin daarna ook met naar beneden lopen. Je stabilisatoren in je enkels en knieën moeten al wakker zijn voordat je in Peru landt. Gewogen step-ups op een houten gymbox werken wonderen als je ergens woont waar het landschap zo plat is als een pannenkoek, zoals in het Middenwesten of Oost-Engeland.

Cardio is belangrijk, maar uithoudingsvermogen voor wandelen is nog belangrijker. Loop vier uur op je voeten op zaterdagen. Dat leert je voeten om hitte en druk te verdragen, en het laat zien waar je schoenen schuren voordat je drie dagen verwijderd bent van de dichtstbijzijnde apotheek. Bekijk onze realistische uitleg over hoe zwaar het pad werkelijk voelt om te bepalen waar je fysiek tegenaan loopt.

Omgaan met hoogte en acclimatisatie

Je kunt je niet op zeeniveau voorbereiden op hoogte. Je kunt een Ironman-triatleet zijn en toch in de foetushouding rond een toilet in je Cusco-hotelkamer liggen als je het schema te snel aflegt. Cusco ligt op 3.400 meter boven zeeniveau, hoog genoeg om binnen drie uur na aankomst een bonzende hoofdpijn te krijgen. Het hoogste punt op het klassieke pad, Warmiwañusqa (Dead Woman's Pass), ligt op 4.215 meter.

Boek minimaal drie volledige dagen in Cusco of het Heilige Dal voordat je trektocht begint. Dit is niet-onderhandelbaar. Breng je eerste middag rustig door, drink water en vermijd zware stukken alpacasteak. Loop langzaam rond het Plaza de Armas. Je rusthartslag zal waarschijnlijk vijftien slagen hoger liggen dan normaal gedurende de eerste tweeënveertig uur terwijl je nieren je bloed-pH proberen te balanceren. Gebruik deze tijd om je in te lezen over het hoogste punt op het pad zodat je weet waar je op moet letten.

Coca-thee helpt licht bij milde hoofdpijn, maar het is geen wondermiddel. Water houdt je bloedvolume op peil in het droge Andesklimaat. Streef naar drie tot vier liter per dag terwijl je in de stad bent. Alcohol slaat twee keer zo hard aan op 3.000 meter, dus bewaar je pisco sour voor het feestelijke diner in Aguas Calientes nadat je door de Zonpoort bent gelopen.

Uitrustingskeuzes die je trektocht maken of breken

Je hoeft geen outdoorwinkel leeg te kopen, maar een paar slechte keuzes kunnen je reis snel verpesten. Schoeisel staat voorop. Trailrunningschoenen met diepe profielen werken voor veel wandelaars, maar stevige middenhoge wandelschoenen bieden bescherming tegen het omzwikken op natte stenen. Welke je ook kiest, loop ze goed in. Loop er vijftig kilometer op over ruw terrein voordat je ze in je koffer stopt.

Temperaturen schommelen wild in de Andes. Je begint om 8:00 uur met wandelen in korte broek en een t-shirt, zwetend in de intense zon op grote hoogte. Tegen 18:30 uur op je kampeerplek daalt de wind uit de gletsjers en zakt de temperatuur naar bijna het vriespunt. Een compleet laagsysteem is je beste verdediging tegen ellende.

Om overbelading te voorkomen, raadpleeg onze gedetailleerde inpaklijst voor de Inca Trail. Draagjongens dragen je hoofdrugzak, maar zij hebben strikte gewichtslimieten volgens de Peruviaanse arbeidswet. Meestal ligt je toegestane gewicht tussen de 5 en 6 kilo, inclusief je slaapzak en slaapmat. Elke extra gram blijft in je persoonlijke dagrugzak op je eigen schouders.

• Wandelstokken: Onmisbaar om je knieën te beschermen op steile afdalingen, maar zorg dat ze rubberen tips hebben want metalen tips zijn verboden op het Inca-stenenwerk.
• Merinobasislagen: Wol blijft warm als het nat is en houdt geur tegen gedurende vier dagen zonder douche.
• Hoofdlamp met rood licht: Cruciaal voor de 4:00 uur wekker en om ’s avonds over het kampeerterrein te navigeren zonder je tentgenoot te verblinden.
• Blarenkit: Neem Compeed-pleisters en leukotape mee in je dagrugzak, niet in de rugzak van de drager, zodat je direct actie kunt ondernemen bij gevoelige plekken.
• Elektrolytenpoeders: De droge berglucht onttrekt snel mineralen, en gewoon gekookt water wordt saai tegen dag drie.

Logistiek, vergunningen en bureaucratie

De Peruviaanse overheid beperkt het aantal wandelaars op het klassieke pad tot 500 per dag. Dat aantal klinkt hoog tot je beseft dat ongeveer 300 van die vergunningen naar draagjongens, gidsen en koks gaan. Er blijven dus ongeveer 200 toeristenvergunningen over per datum. Voor de piekmaanden van het droge seizoen, zoals juni en juli, zijn de vergunningen binnen enkele minuten na opening in oktober of november van het voorgaande jaar verdwenen.

Boek altijd via een erkende organisatie. Je mag niet zelfstandig op de Inca Trail lopen. Zorg er bij het boeken voor dat je paspoortgegevens exact overeenkomen met je echte document. Als je paspoort verloopt voordat je op reis gaat en je vernieuwt het, moet je zowel je oude paspoort (dat gebruikt werd voor de boeking) als je nieuwe geldige paspoort meenemen naar de controlepost op kilometer 82. De parkrangers controleren elk cijfer in het masterbestand en keuren mensen zonder aarzelen af.

• Paspoort: Moet minimaal zes maanden geldig zijn vanaf je ingangsdatum in Peru.
• Reisverzekering: Controleer of je polis expliciet trekking tot 4.500 meter dekt, aangezien veel standaardpolissen stoppen bij 3.000 meter.
• Contant geld: Neem ongeveer 300 tot 400 Peruviaanse soles in kleine coupures mee voor fooien aan je draagploeg en voor het kopen van water bij lokale verkopers op dag één.
• Bagageopslag: Regel met je Cusco-hotel dat je hoofdkoffer achterblijft in hun bagageruimte tijdens de trek, meestal gratis.

Mentale voorbereiding en kampeerrealiteit

Fysieke fitheid brengt je de heuvel op, maar je mindset bepaalt of je de ervaring ook echt waardeert. Het pad is gemeenschappelijk. Je deelt kampeerplekken met tientallen andere groepen, wordt ’s ochtends om 5:00 uur wakker gemaakt door gidsen die buiten je tent roepen, en moet omgaan met primitieve sanitaire voorzieningen. Als je luxe van hotels nodig hebt om gelukkig te blijven, zal het pad je geduld op de proef stellen.

Camptoiletten variëren van schone chemische toiletten die door premium organisaties worden geleverd tot eenvoudige overheidswc’s met hurktoiletten boven diepe gaten. Neem je eigen toiletpapier en een klein flesje handdesinfectiegel mee in een toegankelijke buitenzak van je dagrugzak. Spoel nooit papier door in de toiletten langs het pad; gebruik de daarvoor bestemde vuilnisbakken.

Je moet ook wennen aan een rustig tempo. Er zijn geen medailles voor wie als eerste het avondkamp bereikt. Te snel lopen onttrekt zuurstof aan je longen en zorgt voor een onnodige verhoging van je hartslag. De lokale Quechua-draagjongens zullen je voorbijglippen in sandalen terwijl ze veertig pond aan spullen dragen, waardoor je dure technische uitrusting er belachelijk uitziet. Laat ze passeren, vind een gelijkmatig ritme waarin je drie woorden kunt zeggen zonder te hijgen, en geniet van de orchideeën, stenen trappen en mistige bergkamlijnen.

Veelgestelde vragen over hoe je je voorbereidt op de Inca Trail-wandeling

Voordat je je veters strik

De Inca Trail is veeleisend, nat, koud en volledig magisch als je er met de juiste eerbied aan begint. Obsedeer niet met het afschaven van grammen uit je rugzak terwijl je je trainoefeningen negeert. Doe je schoenen dit weekend aan, zoek de dichtstbijzijnde trap buiten en begin met klimmen. Als je op de richel boven de Zonpoort staat en ziet hoe de wolken optrekken van Machu Picchu, zal elke pijnlijke spier van je trainingsmaanden zich dubbel en dwars hebben terugbetaald.

Lees meer over cusco inca trail.