Uitleg over de hoogteverschillen op de Inca Trail

Mijn benen trilden al om twee uur ’s middags tijdens mijn eerste tocht, niet omdat ik buiten adem was, maar omdat mijn kuiten duizenden stenen trappen hadden moeten verwerken zonder een vlak stuk in zicht. Bij het plannen van je tocht moet je niet alleen kijken naar de afstand, maar vooral naar de hoogteverschillen per dag op de Inca Trail. De steile klimmen en dalingen bepalen immers je tempo, je eetlust en hoe goed je ’s nachts slaapt.

De meeste wandelaars focussen op de eindbestemming, maar de route tussen de vallei en de oude citadel bestaat uit een aaneenschakeling van hoge Andese passes en steile trappen door nevelwouden. De klassieke route is ongeveer 42 kilometer lang, maar je klimt en daalt duizenden verticale meters over vier dagen. Als je begrijpt hoe die hoogteverschillen per dag verdeeld zijn, kun je je training beter afstemmen en je knieën sparen.

De hoogteverschillen op de klassieke Inca Trail per dag

De totale klim op de klassieke Inca Trail bedraagt ongeveer 2.800 meter stijging, gecombineerd met bijna 3.000 meter daling. Dat is een enorme hoeveelheid op en neer over ruw, handgemaakt graniet. Het startpunt bij Piscacucho, ook wel Kilometer 82 genoemd, ligt op ongeveer 2.600 meter boven zeeniveau. Als je net uit een stad op zeeniveau komt, voelt dat al snel als hoogte.

Mensen vragen me vaak hoe hoog de Inca Trail is in vergelijking met andere bekende trekkingen. De gemiddelde hoogte van de Inca Trail is matig in vergelijking met bijvoorbeeld de Annapurna Circuit of de Kilimanjaro, maar de snelle klimmen elke ochtend maken het wel bijzonder zwaar. Als je wandelstokken gebruikt, neem je een deel van de belasting van je heupen. Zonder stokken dragen je bovenbeenspieren het hele gewicht van elke oneven traptrede.

Om je een beeld te geven van hoe de hoogteverschillen per dag variëren tussen de kampen, volgt hier het dagelijkse hoogteprofiel van de standaard vierdaagse tocht:

Deze cijfers geven je direct een realistisch beeld. Op dag twee moet je bijna de helft van de totale klim van de hele tocht in één ochtend afleggen. Voor Europese wandelaars die gewend zijn aan Duitse hoogtemeters (Höhenmeter) betekent dit dat je op die tweede dag alleen al meer dan 1.200 verticale meters voor de lunch hebt overwonnen.

Dag 1: Rustige opbouw van KM 82 naar Wayllabamba

De eerste dag brengt je in het ritme van de Andes. Je passeert de controlepost bij Kilometer 82 langs de snelstromende Urubamba-rivier, omringd door droge cactushopen en stoffige paden. De route volgt het rivierdal met kleine dalingen en stijgingen naar de eerste belangrijke Inca-ruïnes bij Patallacta.

De meeste touroperators stoppen voor een warme lunch bij Miskay of Tarayoc, op ongeveer 2.800 meter. De klim na de lunch begint al aardig te voelen. Je volgt de Cusichaca-rivier omhoog door landbouwgrond, waar je ezels en kinderen op weg naar huis tegenkomt langs het stenen pad. De helling wordt de laatste 90 minuten voor het kamp in Wayllabamba, dat op 3.000 meter ligt, steiler.

Ik zeg altijd tegen vrienden dat dag één een psychologische valstrik is. Je kunt je aan het eind energiek voelen en je afvragen waarom iedereen het over hoe zwaar de tocht is heeft. Laat je niet misleiden door deze ogenschijnlijk makkelijke start. De totale hoogtestijging op deze eerste dag is ongeveer 400 tot 500 meter over 12 kilometer. Het is gewoon een opwarming voor de rotsmuur die morgenochtend buiten je tent wacht.

Dag 2: De Dead Woman’s Pass en de hoogste top

Opstaan om vijf uur ’s ochtends met een kopje cocathee buiten je beslagen tentflap is de universele ervaring op dag twee. Je begint direct te lopen, met stenen trappen omringd door dichte Polylepis-bossen. De lucht koelt snel af terwijl je klimt langs Ayapata en Llulluchapampa, de laatste grasvlakte voordat het kale alpiene landschap begint.

Het hoogste punt van de Inca Trail is Warmiwañusqa, beter bekend als de Dead Woman’s Pass. Deze pas ligt op een indrukwekkende 4.215 meter (13.828 voet). De wind op de top is ijskoud en guur, die over het kale gesteente raast terwijl wandelaars elkaar hijgend omhelzen. Hier merk je pas echt de hoogte, waar het zuurstofgehalte daalt tot ongeveer 60% van wat je op zeeniveau inademt.

De top halen is slechts de helft van de strijd op dag twee. Na het passeren van de pas daal je steil af via duizenden handgemaakte Inca-trappen naar de vallei. Je daalt 615 meter in twee uur naar het kamp in Pacaymayo. Als je aan het eind van de dag op 3.600 meter zit met een kom soep, voelen je knieën als warme pudding.

• Ochtendklim: 1.215 meter pure, onafgebroken verticale klim over 5 kilometer.
• Expositie op de pas: ijzige wind, geen beschutting en snelle temperatuurdalingen boven de 4.000 meter.
• Namiddagafdaling: steile, vochtige granieten trappen die langzame, weloverwogen stappen belonen.
• Herstel in het kamp: het kamp in Pacaymayo is koud en vochtig, weggestopt in een diepe bergkom.

Dag 3: De tweede pas en de lange afdaling

Als dag twee je longen breekt, test dag drie je gewrichten. Je klimt direct uit Pacaymayo omhoog via een steile trap naar de halfronde ruïnes van Runkurakay. Vanaf daar gaat de route verder omhoog naar de tweede bergpas op 3.950 meter. Hoewel dit niet het hoogste punt van de Inca Trail is, voelt het zwaar aan als je benen nog niet volledig hersteld zijn van gisteren.

Na het passeren van de Runkurakay-pas verandert het landschap drastisch in een weelderig nevelwoud. Je daalt af langs de vesting van Sayacmarca, loopt door een authentieke Inca-tunnel die door solide rots is geblazen, en klimt omhoog naar de derde pas bij Phuyupatamarca op 3.680 meter. Het uitzicht vanaf deze ‘Stad in de Wolken’ is adembenemend, met in de verte besneeuwde Mount Salkantay.

Van Phuyupatamarca naar Wiñay Wayna daal je bijna 1.000 meter af via onafgebroken stenen trappen. Hier worstelen veel wandelaars mentaal mee. Je daalt af door dicht bamboe- en orchideeënbos, met je tenen tegen de voorkant van je schoenen gedrukt, terwijl je de trappen telt die maar niet lijken te eindigen. Wiñay Wayna ligt op 2.650 meter en biedt warmere lucht, stromend water en een welkome rust voor de laatste ochtendpush.

Hier leer je pas echt hoe zwaar de Inca Trail is: op deze afdalende trappen. Neem je tijd, leun iets naar voren tegen de berg in plaats van achterover, en laat snellere wandelaars passeren.

Dag 4 en de geringe hoogtestijging op de korte Inca Trail

De laatste ochtend begint voor zonsopgang, rond 3:30 uur, wachtend tot de poort bij Wiñay Wayna opengaat. De route naar Inti Punku, de Zonnepoort, is grotendeels vlak en golvend, lokaal bekend als ‘Inca-flat’ – wat nog steeds kleine stijgingen en dalingen inhoudt. Het enige echte obstakel is de beruchte ‘Gringo Killer’, een bijna verticale trap van vijftig treden waar je op handen en voeten moet klimmen.

Inti Punku ligt op 2.720 meter. Vanaf hier heb je je eerste adembenemende uitzicht op Machu Picchu, dat ver beneden op 2.430 meter op zijn bergkam ligt. De laatste kilometers zijn een rustige, uur durende afdaling over brede, gepolijste stenen platen tussen dagtoeristen die naar shampoo en schone kleren ruiken. De hoogtestijging die ochtend is minimaal: slechts 70 meter stijging voordat je de stadspoort bereikt.

Niet iedereen heeft vier dagen de tijd, waardoor velen kiezen voor de kortere route. De hoogtestijging op de korte Inca Trail is een heel ander verhaal. Je stapt uit de trein bij Kilometer 104, op ongeveer 2.100 meter boven zeeniveau, en klimt direct omhoog door de zonverbrande heuvels naar Wiñay Wayna op 2.650 meter.

• Start bij KM 104: 2.100 meter in een vochtig, laaggelegen klimaat.
• Ruïnes van Chachabamba: een snelle culturele stop direct na de voetgangersbrug.
• Rustpunt bij de waterval: rond het drie-uurspunt, perfect om te herhydrateren.
• Junction bij Wiñay Wayna: sluit aan op de klassieke route na 550 meter klim.
• Totale klim op de dag: ongeveer 650 meter stijging over 12 kilometer naar de Zonnepoort.

Deze eendaagse tocht is een flinke uitdaging omdat je alle klimmen onder de middagzon doet, zonder tussenstop voor acclimatisatie. Kies je voor deze optie, drink dan flink voordat je uit de trein stapt.

Veelgestelde vragen over hoogteverschillen op de Inca Trail per dag

De kern van de zaak: hoogteverschillen op de trail

De Inca Trail is goed te doen als je het terrein respecteert en je rode bloedcellen de tijd geeft om aan te passen voordat je met een rugzak aan de slag gaat. Haast je niet direct na je aankomst in Cusco; neem drie rustige dagen om muñathee te drinken, lichte quinoasoep te eten en rustig de kasseienhellingen van San Blas op te lopen. Als je uiteindelijk die oude stenen trappen bij Kilometer 82 betreedt, neem dan kleine, ritmische stappen, houd je ademhaling rustig en laat de berg je tempo bepalen.

Lees meer over cusco inca trail.